„Czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy Pan wasz przybędzie” ( Mt 24,42)

Piętnaście lat temu, 2 kwietnia 2005 roku, o godz. 21.37, w Watykanie, przestało bić serce Ojca Świętego Jana Pawła II, Papieża Polaka. Informacje o pogarszającym się zdrowiu Papieża oswajały nas niejako z myślą o rozstaniu. Jednak nie zmieniło to bólu i pustki, jaka nas ogarnęła wieczorem 2 kwietnia 2005 r. Wspomnienie tej smutnej daty, a więc rocznicy, skłania do refleksji, przywraca pamięć tak wielu przeżyć, jakich doświadczyliśmy podczas pielgrzymek Jana Pawła II do Polski, naszych pielgrzymek do Rzymu na spotkanie z Ojcem Świętym, a także licznych wydarzeń ważnych dla świata, w których uczestniczył Jan Paweł II.

Wiele środowisk katolickich, i nie tylko, ma „swoje” wspomnienia związane z osobą Papieża Polaka. Ma je również Akcja Katolicka, o której ponowną obecność na duszpasterskiej mapie Polski upomniał się w 1993 roku. Dwa lata temu, we wrześniu 2017 roku, dekretem Stolicy Apostolskiej Święty Jan Paweł II został Głównym Patronem Akcji Katolickiej w Polsce.

Ta bliska przeszłość uwrażliwia nas na teraźniejszość, na to jak bardzo obecny jest w naszym życiu św. Jan Paweł II, Jego wskazania, Jego nauczanie, mądrość przekazana w katechezach, encyklikach i publikacjach. Tak wiele Mu zawdzięczamy.

Za kilka tygodni historia odnotuje 100 rocznicę urodzin św. Jana Pawła II. Obie rocznice, urodzin i śmierci, przeżywamy w atmosferze zmagania się z epidemią koronawirusa, w atmosferze niepokoju, informacji o nowych zachorowaniach i zgonach, ale nade wszystko modlitwy.

Dziękując za 27 lat Pontyfikatu Jana Pawła II, za Jego życie i obecność wśród nas, wspominając z miłością i tęsknotą Papieża Polaka prośmy Go o wstawiennictwo u Boga w sprawach naszej Ojczyzny, Kościoła i osobistych każdego z nas.

Elżbieta Olejnik